تبليغاتX
ایران زمین
 دوست

اگه یه وقت دلت گرفت

برو به درگاه حضرت دوست ،

آنجا گریه می کنی ، گله می کنی ، داد می زنی ، مهربون می شی شکر می کنی ،

کفر می گی تمام غمت را به او می سپاری !  در نهایت سبک می شی  و امیدوار،

آن  وقت  می فهمی که  بهترین  شنونده را پیدا کرده ای  و یعد دوباره  فراموشش

 می کنی اما حالا تو یک دوست پیدا کرده ای که هیچ گاه فراموشت نمی کند.

 

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 نیایش

خداوندا

 

برای ما در هر ساعتی از ساعت های روز بهره ای از بندگانت

و نصیبی از شکرت ، و گواه صادقی از فرشتگانت قرار بده

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 

انسان پد یده ای غریب است به فتح هیمالیا می رود

 

به کشف اقیانوس ارام دست می یازد به ماه و مریخ سفر می کند

 

تنها یک سرزمین است که هرگز تلاش نمی کند ان را کشف کند

 

و ان دنیای درونی وجود خود اوست.

 

 

                                                                اوشو

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 
چه زیبا

     چه بختیار است این جهان

          و خوشا که جهان من است

             کسی نیست که بدین نیندیشد

                      در میان این شکوفه ها   

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 
آرزو می کنم

   به کردار باد بهاری در آیم

   تا هنگام وزیدنم

   بر آنان که اندوهناکند

                   نظری بیفکنم    

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 

هوشمندی خطرناک است

 

هوشمندی یعنی این که خود مستقل می اندیشی

 

خود مستقل پیرامون را می نگری

 

دیگر جزییات را باور نداری

 

فقط و فقط تجربه خود را می پذ یری

 

 

 

                                                                اوشو

                                                                          

                                    

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 فکر

انچه شما را خوشبخت یا بد بخت میکند ان نیست که چه کسی هستید وچه دارید ویا چه کاری

 

میکنید بلکه طرز تفکر شماست.                                

 

                                                                                                دیل کارنگی

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 
 

پائیز 1

پائیز رسید و سوز آذر در زد

از خاطره ی باغ پرستو پر زد

آن گل که برآورد بهار از دل سنگ

افسوس که خونخنده به خاکستر زد

                            

                                                 احمد وثوق احمدی

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 
ای خدای بزرگ به من کمک کن که هر وقت خواستم در باره راه رفتن دیگری قضاوت کنم قدری با

کفشهای او راه بروم.

                                                                                        ( از دعاهای سرخپوستان)

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 

چه گریزیست ز من

چه شتابیست براه

به چه خواهی بردن

در شبی اینهمه تاریک پناه

مرمرین پله ان غرفه آج

ای دریغا که ز ما بس دور است

لحظه ها را دریاب

چشم فردا کور است

                                      

|+| نوشته شده توسط در | موضوع: |
 
 
بالا